"Alko*hol rządził wszystkim". Dramatyczne wyznanie 22-letniej polskiej mistrzyni. Koszmar
Za sportowymi sukcesami często kryją się historie pełne trudnych doświadczeń i przeciwności losu. Jedna z polskich lekkoatletek, która zdobyła młodzieżowe mistrzostwo kraju i zajęła czwarte miejsce w biegu przez płotki podczas mistrzostw Europy U-23, zdecydowała się opowiedzieć o swoim dzieciństwie. Jej dorastanie było naznaczone chorobą psychiczną matki, uzależnieniem ojca od alkoholu oraz pobytami w rodzinach zastępczych. W szczerym wyznaniu wróciła do wydarzeń, które ukształtowały jej życie, zanim osiągnęła sukces na bieżni.
Natalia Szczęsna już jako 11-latka musiała zmierzyć się z trudną rzeczywistością i życiem poza rodzinnym domem. Dzieciństwo naznaczone bolesnymi doświadczeniami nie odebrało jej jednak marzeń. Dziś 22-latka jest jedną z czołowych polskich płotkarek, a sport stał się dla niej sposobem na pokonanie przeciwności losu. W rozmowie z WP Sportowe Fakty, opowiedziała o trudnej przeszłości i tym, jak wpłynęła ona na jej życie oraz karierę.
Natalia Szczęsna przeszła przez trudne dzieciństwo. Dziś walczy o kolejne sukcesy w lekkoatletyce
Zanim Natalia Szczęsna zaczęła odnosić sukcesy w lekkoatletyce, musiała zmierzyć się z problemami, które mocno wpłynęły na jej dzieciństwo. W domu brakowało stabilizacji, a uzależnienie ojca od alkoholu odbijało się na codziennym życiu całej rodziny. Niełatwa sytuacja sprawiała, że młoda dziewczyna musiała mierzyć się nie tylko z problemami najbliższych, ale również z reakcjami rówieśników.
Szczególnie trudne było dla niej poczucie wstydu związane z zachowaniem ojca. Sport stał się z czasem sposobem na oderwanie się od rzeczywistości, w której dorastała.
Odkąd tylko pamiętam, próbowałam to ukryć, nie wiedziałam, jak to odbiorą rówieśnicy. Wstydziłam się, że mój tata jest alkoholikiem. Komentarze jednak były, bo ludzie widzieli go zataczającego się po mieście, nie były to przyjemne sytuacje, bardzo przykre. Musiałam się tłumaczyć za niego, czułam ogromny wstyd. […] Tak było, odkąd pamiętam. Gdy zaczynał pić, przez większość czasu nie było go w domu. Wracał właściwie tylko po to, żeby wytrzeźwieć, a później znowu wychodził i pił. Takie alkoholowe ciągi potrafiły trwać nawet około dwóch miesięcy - picie, powrót do domu, trzeźwienie i ponowne wychodzenie. Alkohol rządził wszystkim.
Ważną rolę w jej życiu odgrywali babcia i starszy brat Michał. To oni pomagali jej w codziennym funkcjonowaniu, kiedy sytuacja rodzinna stawała się coraz bardziej skomplikowana. Rodzice Natalii nie pozostali razem, a ona sama nie pamięta wielu szczegółów wspólnego życia z mamą.
Ostatecznie trafiła pod opiekę ojca. Później jej życie wiązało się z kolejnymi zmianami miejsca zamieszkania i koniecznością odnajdywania się w nowych warunkach. Stabilizacja, której brakowało jej w dzieciństwie, przez długi czas pozostawała czymś trudnym do osiągnięcia.
W tym czasie zajmowała się mną moja babcia, która mieszkała z nami. Bardzo często, szczególnie w weekendy, ale również i w tygodniu, zabierał mnie do siebie mój brat Michał. W domu nie było przyjemnie.
Zobacz także: "Zrobiłeś coś Emilii tego dnia?" Mąż Koprowskiej odpowiedział. To przyznał
Natalia Szczęsna zmieniała domy. Maturę zdawała w trudnym momencie
W 2015 roku Natalia trafiła do pierwszej rodziny zastępczej. Później zamieszkała u Małgorzaty, którą nazywała ciocią. Spędziła z nią trzy lata i był to okres, który wspomina jako czas namiastki rodzinnej normalności. Kiedy kobieta zdecydowała się zakończyć prowadzenie domu zastępczego, zawodniczka ponownie musiała zmienić miejsce zamieszkania.
W 2015 roku trafiłam do pierwszego domu zastępczego, tam spędziłam blisko rok, potem zamieszkałam z Małgorzatą, gdzie miałam choć namiastkę prawdziwej rodzinnej atmosfery. Tam spędziłam trzy lata. Ciocia, bo tak ją nazywałam, podjęła wtedy decyzję, że nie chce już dłużej prowadzić domu zastępczego. Ale usłyszałam, że jeżeli chcę, to mogę z nią zostać. Uznałam jednak, że to odpowiedni czas na rozstanie.
Następnie trafiła do domu usamodzielnienia, gdzie mieszkała z kilkorgiem innych młodych ludzi. Wspólna przestrzeń oznaczała również konieczność dzielenia codziennych obowiązków i stopniowego przygotowywania się do samodzielnego życia.
Tak trafiłam do domu usamodzielnienia. Co to jest? Trochę jak dom dziecka, w którym mieszkało około dziesięć osób w różnym wieku, w jednym pokoju po 2-3 osoby. Każdy ma tam swojego wychowawcę, który sprawuje nad tobą pieczę, chodzi na wywiadówki do szkoły, stara się pomagać. Mieliśmy tam swoje dyżury, sprzątanie, gotowanie. I tak mi mijało życie.
Kolejna zmiana przyszła w szczególnie wymagającym momencie. Informację o konieczności opuszczenia placówki Natalia otrzymała podczas zdawania matury. Nie był to koniec jej problemów mieszkaniowych. Ostatecznie zaproponowano jej miejsce w mieszkaniu chronionym, dzięki któremu mogła kontynuować naukę i budować swoją niezależność. Dziś studiuje wychowanie fizyczne.
Zaproponowali mi wtedy mieszkanie chronione, w którym jestem do dzisiaj. Jest nas czwórka, mamy dwa pokoje, sprzątamy, dzielimy się obowiązkami. W porównaniu do wynajmu normalnego mieszkania, różnica w opłatach jest ogromna, kwoty są dużo niższe. Jest jeden warunek - muszę studiować, wtedy mogę tu mieszkać do 25. roku życia. Aktualnie jestem na trzecim roku wychowania fizycznego, wszystko zmierza w dobrym kierunku.
Zmieniła się również sytuacja jej ojca. Po śmierci babci mężczyzna przestał pić, a ich relacja wygląda obecnie inaczej niż w czasach dzieciństwa Natalii. Zawodniczka nie ukrywa, że podziwia ojca za podjętą decyzję i nie chce wracać do dawnych problemów. Ich obecne kontakty są zupełnie inne niż w okresie, kiedy jego uzależnienie wpływało na życie całej rodziny.
Dziś mam z tatą bardzo dobry kontakt, nie czuję żalu, ten czas minął. Odkąd zmarła babcia, tata przestał pić, z dnia na dzień. Podziwiam go za to, bo osobę uzależnioną jest niezwykle trudno do tego przekonać, żeby to zrobiła z własnej woli, bez odwyku. On postanowił sam i zaraz minie od tego momentu dziesięć lat. Teraz próbuje nadrabiać czas, który stracił.
Zobacz także: Aktor "Plebanii" ubliżył publicznie prezydentowi Nawrockiemu. Wkroczyła prokuratura, srogie konsekwencje
Natalia Szczęsna wróciła po operacjach. Zdobyła medal mistrzostw Polski
Lekkoatletyka początkowo nie była dla Natalii planem na zawodową przyszłość. Treningi pozwalały jej przede wszystkim oderwać się od problemów rodzinnych i skupić na czymś innym. Z czasem sport zaczął jednak zajmować coraz ważniejsze miejsce w jej życiu. Realizacja kolejnych celów nie przychodziła łatwo. Na drodze do sportowego rozwoju stanęły poważne problemy zdrowotne. Zawodniczka przeszła trzy operacje kolan, a problemy z łąkotkami wielokrotnie utrudniały jej powrót do rywalizacji. Pojawiały się również wątpliwości, czy będzie mogła kontynuować karierę w wybranej konkurencji.
Mam 22 lata a za sobą już trzy operacje kolan, wszystko przez problemy z łąkotkami. Pierwsza odbyła się już w 2019 roku. Jednak zanim do tego doszło, sport był dla mnie przede wszystkim ucieczką od tego, co działo się w domu. I formą radości. Na treningach nie musiałam patrzeć na pijanego ojca. Nie traktowałam jednak wtedy sportu tak poważnie.
Mimo kolejnych przeszkód Natalia nie zrezygnowała z lekkoatletyki. W 2024 roku zdobyła pierwszy medal seniorskich mistrzostw Polski i poprawiła rekord życiowy. Był to ważny etap jej sportowej drogi. Później przyszły kolejne występy na międzynarodowych zawodach, w tym czwarte miejsce podczas Młodzieżowych Mistrzostw Europy w Bergen. Dziś łączy sportową aktywność ze studiami i konsekwentnie realizuje kolejne cele. Nie chce być postrzegana wyłącznie przez pryzmat trudnego dzieciństwa. Jej historia obejmuje zarówno skomplikowaną sytuację rodzinną, kolejne przeprowadzki, jak i poważne kontuzje. Obecnie najważniejsza pozostaje jednak dalsza kariera sportowa i możliwość rywalizacji na coraz wyższym poziomie.
Gdy patrzę wstecz, nie czuję żalu. Chcę pokazać, że mimo trudności w życiu można osiągać wielkie wyniki. I wiem, że nie chciałabym przeżyć takiego normalnego życia.