Zdobył złoty medal IO dla Polski. Po tym, co zrobił, odebrano mu emeryturę olimpijską, nie dostaje ani grosza
Polski sztangista zdobył złoty medal igrzysk olimpijskich w Londynie w 2012 roku, był także mistrzem świata i Europy. W 2016 roku wybuchła jednak afera dopingowa, która poważnie wpłynęła na jego dalszą karierę. Dziś nazwisko mistrza olimpijskiego wraca w kontekście pieniędzy.
Adrian Zieliński przez lata należał do najbardziej utytułowanych polskich ciężarowców. Jego triumf w Londynie był jednym z najważniejszych momentów w karierze i zapewnił mu miejsce w historii krajowego sportu. Późniejsze wydarzenia sprawiły jednak, że o zawodniku zaczęto mówić przede wszystkim w zupełnie innym kontekście. Sprawa odbiła się szerokim echem i przyniosła konsekwencje, które wykraczają daleko poza sportową rywalizację.
Złoty medalista olimpijski i mistrz świata
Adrian Zieliński przez lata należał do czołówki polskich ciężarowców. Największy sukces odniósł podczas igrzysk olimpijskich w Londynie w 2012 roku, gdzie wywalczył złoty medal. Był to efekt wieloletnich przygotowań i pracy w dyscyplinie wymagającej ogromnej siły, precyzji oraz konsekwencji.
Zieliński zapisał się w historii polskiego sportu również dzięki osiągnięciom na innych międzynarodowych imprezach. Zdobył mistrzostwo świata i Europy, dołączając do wąskiego grona zawodników z tak zwaną potrójną koroną. Oznacza ona zdobycie najważniejszych tytułów w tej dyscyplinie: olimpijskiego, światowego i europejskiego. Takie osiągnięcie potwierdza klasę sportowca i jego pozycję w międzynarodowej rywalizacji.
Po triumfie w Londynie przed ciężarowcem otworzyła się perspektywa kolejnego olimpijskiego występu. Cztery lata później miał reprezentować Polskę podczas igrzysk w Rio de Janeiro. Jako mistrz olimpijski znajdował się w gronie zawodników, od których kibice oczekiwali dobrych wyników. Jego nazwisko było już dobrze znane fanom podnoszenia ciężarów, a dotychczasowe sukcesy budowały wysokie oczekiwania.
Plany sportowca pokrzyżowały jednak wydarzenia z 2016 roku. Właśnie wtedy Zieliński znalazł się w centrum afery dopingowej, która odbiła się szerokim echem w polskim sporcie. W jego organizmie wykryto nandrolon, czyli substancję zabronioną w sporcie.
Sprawdź także: Krzysztof Cugowski przerwał milczenie ws. konfliktu z synem. Takich słów nikt się nie spodziewał
Afera dopingowa Adriana Zielińskiego. Czteroletnia dyskwalifikacja i utrata stypendium
Konsekwencje okazały się znacznie poważniejsze niż samo wykluczenie z reprezentacji. Na zawodnika nałożono czteroletnią dyskwalifikację. W tym czasie nie mógł uczestniczyć w zawodach sportowych ani brać udziału w treningach klubowych i zajęciach kadry narodowej. Stracił również stypendium sportowe, które wcześniej stanowiło część jego finansowego zaplecza.
Zieliński próbował odwołać się od decyzji Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie. Jego odwołanie zostało jednak odrzucone w 2018 roku. Rok później sprawą zajął się Międzynarodowy Trybunał Arbitrażowy ds. Sportu w Lozannie. Również tam zawodnik nie uzyskał korzystnego rozstrzygnięcia. Trybunał podtrzymał czteroletnią karę.
Sprawa dotyczyła również jego młodszego brata Tomasza Zielińskiego. On także został przyłapany na dopingu w tym samym okresie. W jego organizmie wykryto tę samą substancję. Obaj zawodnicy znaleźli się więc w centrum jednego z najgłośniejszych dopingowych skandali związanych z polską reprezentacją olimpijską.
Bracia zachowali medale zdobyte podczas igrzysk w Londynie. Niedozwoloną substancję wykryto u nich cztery lata po tamtej imprezie, podczas przygotowań do kolejnych igrzysk. Wcześniejsze przepisy dotyczące emerytur olimpijskich nie obejmowały wprost takiej sytuacji. Sportowiec mógł stracić prawo do świadczenia przede wszystkim wtedy, gdy odebrano mu medal z powodu dopingu wykrytego podczas konkretnych igrzysk.
Przypadek braci Zielińskich zwrócił uwagę na lukę w obowiązujących regulacjach. Pojawiło się pytanie, czy zawodnik, który zachował olimpijski medal, ale później został ukarany za doping, powinien nadal korzystać z przywilejów finansowanych przez państwo. W 2016 roku zdecydowano się zmienić przepisy.
Sprawdź także: Przekazano nowe wieści o stanie zdrowia bohaterów z Krakowa. Tak czują się policjanci
Emerytura olimpijska 2026. Dlaczego Adrian Zieliński nie otrzyma 5116,99 zł?
Emerytura olimpijska to specjalne świadczenie wypłacane przez państwo sportowcom, którzy spełniają określone warunki ustawowe. Nie jest automatyczną nagrodą za zdobycie medalu. Aby otrzymywać pieniądze, zawodnik musi między innymi osiągnąć wymagany wiek, mieć polskie obywatelstwo i zakończyć udział we współzawodnictwie sportowym organizowanym przez polski związek sportowy.
Istotne znaczenie ma również przepis dotyczący kar za doping. To właśnie on przesądza o sytuacji Adriana Zielińskiego. W ustawie znalazł się zapis, zgodnie z którym osoba ubiegająca się o świadczenie „nie może być karana dyscyplinarnie za doping w sporcie dyskwalifikacją w wymiarze jednostkowym większym niż 24 miesiące lub więcej niż raz bez względu na jej jednostkowy wymiar”.
W przypadku mistrza olimpijskiego z Londynu problemem jest czteroletnia dyskwalifikacja. Przekracza ona ustawowy limit 24 miesięcy, dlatego zawodnik nie spełnia jednego z podstawowych warunków przyznania emerytury olimpijskiej.
Według informacji „Przeglądu Sportowego Onet” z 20 listopada 2026 roku świadczenie wynosi obecnie 5116,99 zł miesięcznie. To pieniądze, które dla wielu byłych reprezentantów stanowią ważne zabezpieczenie po zakończeniu kariery. W przypadku Zielińskiego pozostają poza zasięgiem ze względu na konsekwencje afery dopingowej.
