Nie żyje ikona kultowego serialu! Każdy zna jej głos

Irlandzki przełom

Tragiczne wieści przekazała rodzina artystki. Moya Brennan odeszła spokojnie, w otoczeniu bliskich. Od 2020 roku zmagała się ze zwłóknieniem płuc, chorobą, która stopniowo wycofuje człowieka z codziennego rytmu. Nie było tu nagłego zwrotu ani medialnego zgiełku — raczej ciche domknięcie historii artystki, która przez dekady była jednym z najbardziej rozpoznawalnych głosów Irlandii.

Historia zaczęła się dużo wcześniej, w rodzinie Brennanów, gdzie muzyka była czymś naturalnym, a nie planem na karierę. To właśnie z rodzeństwem Moya współtworzyła Clannad, zespół, który szybko wyszedł poza lokalne granice i zaczął budować własny język brzmienia — oparty na tradycji, ale podany w nowoczesnej formie.

Przełom przyszedł wraz z telewizją i dużą sceną. „Harry’s Game” oraz „Robin of Sherwood” otworzyły drzwi do międzynarodowej rozpoznawalności, a występ w „Top of the Pops” w 1982 roku był momentem symbolicznym, bowiem pierwszy raz irlandzki język wybrzmiał tak wyraźnie w popkulturze.

Moya Brennan stworzyła głos Clannad

W centrum całego fenomenu była Moya Brennan i jej głos, który trudno pomylić z kimkolwiek innym. Delikatny, ale pewny, z charakterystyczną irlandzką miękkością, stał się znakiem rozpoznawczym Clannad i jednym z fundamentów muzyki celtyckiej w jej współczesnym wydaniu.

Zespół zbierał kolejne wyróżnienia: BAFTA w 1984 roku i Grammy w 1999 roku tylko potwierdziły to, co już było słychać na płytach. Ich albumy sprzedawały się w milionach egzemplarzy, a styl Clannad zaczął funkcjonować jako osobna kategoria — gdzieś między folkiem, ambientem i muzyką filmową.

Równolegle rosła pozycja samej Moyi. W sumie nagrała około 25 albumów, a na liście współprac pojawili się artyści z najwyższej półki, tacy jak Mick Jagger, Paul Young czy Bono z U2, który mówił o jej głosie jako o jednym z najpiękniejszych, jakie słyszał. 

Moya Brennan zamknęła scenę Clannad

Po latach sukcesów Moya Brennan weszła w kolejny etap, już bardziej osobny, spokojniejszy. Jej solowy debiut „Máire” z 1992 roku pokazał, że nie potrzebuje zespołu, by utrzymać własną tożsamość artystyczną. To była naturalna kontynuacja, nie zerwanie z przeszłością.

W kolejnych dekadach łączyła projekty solowe z działalnością Clannad, który stopniowo zwalniał tempo. W 2023 roku zespół zagrał pożegnalny koncert w Dublinie, świętując 50-lecie debiutanckiego albumu.

Ostatni rozdział sięga 2024 roku, kiedy ukazał się jej ostatni album, a choroba, z którą zmagała się od 2020 roku, coraz mocniej wyznaczała granice codzienności.