To oni rzucili się na pomoc ofiarom zamachowca w Krakowie. Oto cisi bohaterowie

Sobotnie wydarzenia w Krakowie na długo pozostaną w pamięci mieszkańców i świadków tragedii. Kiedy 24-letni napastnik otworzył ogień do przypadkowych osób, w mieście rozegrały się dramatyczne sceny. Jednak obok strachu, chaosu i walki o życie rannych pojawiły się również historie niezwykłej solidarności. Nie wszyscy bohaterowie mieli na sobie mundury. Niektórzy po prostu otworzyli drzwi, inni pobiegli na pomoc poszkodowanym, a jeszcze inni bez wahania wsiedli do samochodu, by oddać krew. 

 

Zamach w centrum Krakowa. Sześć osób zginęło, a kilkanaście zostało rannych

Do dramatycznych wydarzeń doszło w sobotę, 7 listopada, po godzinie 15.00. 24-letni Michał Oksiński wjechał samochodem na krakowski Rynek Główny i zaczął strzelać do przypadkowych przechodniów. Według ustaleń śledczych oddał co najmniej kilkadziesiąt strzałów. Niebezpieczeństwo dotarło również na okoliczne ulice. Ostrzelany został między innymi tramwaj linii numer 1 na Placu Wszystkich Świętych. Na szczęście w tym przypadku nikt nie odniósł obrażeń.

Dramatyczny pościg za napastnikiem zakończył się w rejonie skrzyżowania ulic Dietla i Stradomskiej. Dwaj policjanci, starsi posterunkowi Jakub Kulik i Artur Morański, podjęli interwencję, podczas której doszło do wymiany ognia. Obaj funkcjonariusze zostali postrzeleni, ale doprowadzili do obezwładnienia sprawcy. Ich stan był poważny.

Bilans ataku okazał się tragiczny. Zginęło sześć osób, a 15 zostało rannych. Wśród ofiar śmiertelnych znalazło się czworo Polaków oraz obywatele Wielkiej Brytanii i Austrii. Poszkodowani trafili do krakowskich szpitali, gdzie natychmiast rozpoczęła się walka o ich zdrowie i życie.

Prokuratura zakwalifikowała zdarzenie jako czyn o charakterze terrorystycznym. Ustalenia śledczych wskazały również na związek 24-latka z zabójstwem trzech członków jego rodziny w Ostrowcu Świętokrzyskim. Mężczyzna zmarł 9 listopada w krakowskim szpitalu, zanim przedstawiono mu zarzuty. Motyw jego działania pozostaje przedmiotem śledztwa.

W cieniu tych dramatycznych wydarzeń rozegrała się jednak jeszcze jedna historia. Historia ludzi, którzy nie czekali na polecenia ani nie zastanawiali się, czy warto pomóc. Po prostu reagowali. I właśnie o nich warto dziś opowiedzieć.

Zobacz też: Nie żyje 27-letnia aktorka. Spadła ze schodów na podziemnym parkingu | Świat Gwiazd

Nie uciekali, tylko pomagali. Pani Edyta otworzyła drzwi swojego studia

Wśród osób, które w sobotę wyciągnęły pomocną dłoń do przerażonych mieszkańców i turystów, była pani Edyta, właścicielka niewielkiego studia tatuażu. Kiedy usłyszała strzały, a następnie zobaczyła uciekających ludzi, postanowiła otworzyć im drzwi. Jej lokal stał się schronieniem dla kilkudziesięciu osób, które próbowały znaleźć bezpieczne miejsce.

Wśród uciekających byli starsi ludzie, rodzice z małymi dziećmi i osoby kompletnie roztrzęsione. Właścicielka studia zapamiętała szczególnie jednego z mężczyzn, który wbiegł do środka z maluchem ukrytym pod kurtką.

Pan wleciał z malutkim dzieckiem pod kurtką. Starsi ludzie, pani cały czas płakała – opowiedziała pani Edyta w „Faktach TVN”.

Nie trzeba było jej długo przekonywać, że ci ludzie potrzebują pomocy. Zaczęła zapraszać kolejnych uciekających do środka, żeby mogli choć na chwilę poczuć się bezpieczniej.

Byli bardzo, bardzo przestraszeni. To ich zabierałam do firmy, żeby weszli, żeby się nie bali – powiedziała.

Małe studio tatuażu zamieniło się w miejsce schronienia dla osób, które w jednej chwili znalazły się w samym środku koszmaru. Pani Edyta nie miała obowiązku nikogo przyjmować, ale nie potrafiła przejść obojętnie obok przestraszonych ludzi.

Podobnych gestów było znacznie więcej. Świadkowie pomagali rannym, wykonywali polecenia ratowników, przynosili potrzebne rzeczy i oddawali własne kurtki, żeby ogrzać poszkodowanych. Niektórzy pomagali przy sprzęcie medycznym, na przykład trzymając kroplówki.

Szczególnie poruszające nagranie z ulicy Dietla pokazuje osobę poruszającą się o kulach. Kiedy jeden z rannych policjantów leżał na jezdni, świadek jako pierwszy natychmiast ruszył w jego stronę. Pokonał całe skrzyżowanie, mimo że sam miał wyraźne trudności z chodzeniem.

Ta osoba nie mogła mieć pewności, że niebezpieczeństwo całkowicie minęło. Mimo to zdecydowała się pomóc rannemu funkcjonariuszowi. To jeden z najbardziej przejmujących momentów zarejestrowanych po strzelaninie. Własne ograniczenia nie powstrzymały jej przed próbą ratowania drugiego człowieka.

Na miejscu pojawili się również ludzie z odpowiednim przygotowaniem medycznym. Chirurdzy prof. Michał Pędziwiatr i dr Mateusz Wierdak jedli wcześniej obiad z rodzinami w pobliskiej restauracji. Gdy dowiedzieli się o rannych, ruszyli z pomocą. Wśród pomagających znalazła się także pielęgniarka z Jarocina Iwona Kościelna oraz norweskie małżeństwo, w którym kobieta była pielęgniarką, a mężczyzna byłym ratownikiem.

Zobacz też: Koniec zbiórki dla rannych policjantów. Na koncie astronomiczna kwota | Świat Gwiazd

19-letni harcerz pobiegł ratować rannych. Do szpitali zgłaszali się nawet niewzywani pracownicy

Jedną z najbardziej poruszających historii opowiedzianych w “Faktach TVN” jest ta dotycząca 19-letniego syna pani Anny. Chłopak jest studentem i harcerzem, a umiejętność udzielania pierwszej pomocy nie była mu obca. Kiedy usłyszał, że w pobliżu są ranni, natychmiast pobiegł w ich stronę.

Jego mama doskonale wiedziała, że sytuacja może być nadal niebezpieczna. Nie miała pewności, czy napastnik został już obezwładniony i czy nie dojdzie do kolejnych strzałów. Widok syna biegnącego w kierunku zagrożenia musiał być dla niej przerażający.

Ktoś zaczął krzyczeć, że są ranni i w tym momencie on w tamtą stronę pobiegł, a ja zaczęłam krzyczeć za nim: wracaj, bo cię zabiją – opowiedziała pani Anna.

19-latek dotarł w okolice, w których leżał napastnik, jeszcze przed przybyciem chirurgów. Jego mama nie ukrywała później, jak bardzo bała się o życie syna. Kiedy rozmawiali o tym, co się wydarzyło, chłopak odpowiedział jej w sposób, który szczególnie zapadł jej w pamięć.

Jak ja mu to powiedziałam, że pękło mi serce za tym tramwajem, gdy on poleciał w stronę wystrzału. On mi odpowiedział - i to bez emocji: drugi raz zrobiłbym to samo – powiedziała pani Anna.

W Krakowie nie zabrakło również osób, które postanowiły pomóc poszkodowanym, oddając krew. Na apel odpowiedzieli ochotnicy, którzy szybko pojawili się w punktach krwiodawstwa. Kolejki były długie, a chętnych nie brakowało.

Był tłum, była kolejka – powiedziała jedna z kobiet obecnych w szpitalu.

Inna dawczyni przyznała, że nie zastanawiała się ani chwili. Kiedy dowiedziała się, że potrzebna jest krew, po prostu wsiadła do samochodu i przyjechała.

W ogóle nie było zastanowienia, wsiadłam w samochód i przyjechałam – opowiedziała.

Ogromną pracę wykonywali także operatorzy numerów alarmowych. W krótkim czasie otrzymali dziesiątki, a być może nawet setki zgłoszeń od osób informujących o strzelaninie i rannych.

Te zgłoszenia zaczęły spływać, kilkadziesiąt, jak nie kilkaset zgłoszeń – powiedział jeden z operatorów.

W krakowskich szpitalach pojawili się również pracownicy, którzy sami zdecydowali się przyjechać na dyżur. Nie czekali na telefon ani wezwanie przełożonych. Usłyszeli o tragedii w radiu lub telewizji i uznali, że ich obecność może być potrzebna.

Słysząc, że coś się dzieje, w radiu, czy w telewizji, sami stawili się do pracy – powiedział pracownik szpitala.

Wszystkie te historie łączy jedno: ludzie, którzy mogli pozostać z boku, postanowili działać. Wśród nich byli profesjonaliści, ale też zupełnie przypadkowi świadkowie. Ich odwaga i zaangażowanie nie pozostały niezauważone.

Jak przekazała dla “SuperExpressu” rzeczniczka Magdalena Opyd, marszałek województwa małopolskiego i zarząd regionu zamierzają uhonorować osoby, które wykazały się bohaterską i obywatelską postawą podczas sobotniego ataku.

Tak, pan marszałek i zarząd województwa zamierzają uhonorować osoby, które wykazały się bohaterską i obywatelską postawą podczas sobotniego ataku. To zarówno funkcjonariusze policji czy straży, lekarze i pielęgniarki, zespoły ratownictwa medycznego ale także osoby będące świadkami i uczestnikami tego tragicznego zdarzenia. Dzięki ich odwadze i zaangażowaniu pomimo tak trudnych doświadczeń, z którymi przyszło nam się zmierzyć Małopolska wciąż pozostaje regionem bezpiecznym – przekazała rzeczniczka.

Pani Edyta, 19-letni harcerz, osoba poruszająca się o kulach, lekarze, pielęgniarki, krwiodawcy i pracownicy szpitali. To oni pokazali, że nawet w najczarniejszych chwilach można znaleźć w sobie siłę, by pomóc drugiemu człowiekowi. Nie noszą peleryn, nie szukają rozgłosu. Ale ich postawy zdecydowanie zasługują na pamięć.