To z zamachu zapamiętała postrzelona dorożkarka. Opisała chwile grozy. Była tam z siostrą
Ewa Drzyzga odwiedziła szpital, w którym przebywają osoby postrzelone podczas tragicznego zamachu na Rynku Głównym w Krakowie. Dziennikarka „Dzień dobry TVN” porozmawiała z ranną dorożkarką, jej córką i mężem, który również zmaga się z poważną chorobą. Kobieta opowiedziała, co zapamiętała z dramatycznych chwil, jak wyglądała jej ucieczka i jakie obrażenia odniosła.
Wstrząsająca relacja kobiety pokazuje, jak wyglądały pierwsze chwile ataku z perspektywy osób, które znalazły się na jego drodze. Dorożkarka nie tylko została postrzelona i straciła palec, ale wciąż zmaga się z traumą po tym, co zobaczyła na krakowskim rynku. Podczas rozmowy z Ewą Drzyzgą nie zabrakło również trudnych rodzinnych wyznań. Okazuje się, że jej mąż choruje na ostrą białaczkę.
Zamach w Krakowie. Uzbrojony napastnik strzelał do ludzi na Rynku Głównym
Do dramatycznych wydarzeń doszło w sobotę, 7 listopada, w centrum Krakowa. Spokojne popołudnie na jednym z najbardziej rozpoznawalnych placów w Polsce zamieniło się w sceny, które trudno sobie wyobrazić. Uzbrojony mężczyzna wjechał samochodem na Rynek Główny i zaczął strzelać do przypadkowych osób. Według informacji przekazywanych przez służby napastnik oddawał strzały z poruszającego się pojazdu. Atak rozpoczął się w rejonie ulicy Sławkowskiej, a następnie rozegrał się na kolejnych fragmentach centrum miasta.
Bilans zamachu był tragiczny: sześć osób zginęło, a kilkanaście zostało rannych. Wśród poszkodowanych znaleźli się również krakowscy dorożkarze, którzy w chwili ataku przebywali na swoim stanowisku pracy. Samochód napastnika przejeżdżał w pobliżu postoju dorożek, a oddawane z niego strzały dosięgły także osób opiekujących się końmi.
Sprawca nie zatrzymał się na Rynku. Kontynuował ucieczkę ulicami Krakowa, a w trakcie przejazdu ostrzelał również tramwaj linii numer 1 na placu Wszystkich Świętych. Ostatecznie policjanci zatrzymali go w rejonie skrzyżowania ulic Dietla i Stradomskiej. Podczas interwencji funkcjonariusze użyli broni.
Wśród rannych znalazły się dwie siostry pracujące jako dorożkarki. Obie znalazły się w samym centrum dramatycznych wydarzeń. Jedna z kobiet została postrzelona w rękę i nogę, druga doznała obrażeń szyi. Po tragedii poszkodowane trafiły do szpitali, gdzie otrzymały niezbędną pomoc medyczną.
W poniedziałek do jednej z rannych kobiet dotarła ekipa „Dzień dobry TVN”. Ewa Drzyzga postanowiła porozmawiać z poszkodowaną i jej najbliższymi o tym, co wydarzyło się na krakowskim rynku. Relacja dorożkarki jest szczególnie przejmująca, ponieważ kobieta opowiedziała nie tylko o własnych obrażeniach, ale przede wszystkim o widoku rannych ludzi i spłoszonych koni.
Zobacz też: TV Republika pokazała tańce i śpiewy w czasie żałoby narodowej | Świat Gwiazd
Postrzelona dorożkarka opowiedziała, co zapamiętała z zamachu. „Nie wiedziałyśmy, co robić”
Rozmowa Ewy Drzyzgi z ranną dorożkarką rozpoczęła się od pytania o jej samopoczucie. Kobieta nie ukrywała, że choć znajduje się już pod opieką lekarzy, psychicznie jest w bardzo trudnym stanie. Samo wracanie do wspomnień z sobotniego popołudnia jest dla niej ogromnym obciążeniem.
Psychicznie bardzo źle, trudno wracać do tych wspomnień i do tych obrazów, co były wczoraj.
Dziennikarka zapytała następnie, co najbardziej zapadło jej w pamięć.
Strzały, upadających ludzi, wyrywające się konie, biegające po płycie Rynku. Krew wszędzie.
Kobieta była wtedy na dorożce razem z siostrą. Jak przypomniała Drzyzga, najpierw rozległy się strzały, a chwilę później przez Rynek przejechał samochód napastnika.
Najpierw padły strzały przy ulicy Sławkowskiej, u wylotu. Po sekundzie ruszyło auto z piskiem opon, w kierunku postoju dorożek przez Rynek Główny i jadąc oddawał strzały napastnik. No i wtenczas widziałam, jak ludzie padają. Po prostu myśmy nie wiedziały, co mamy robić czy mamy uciekać z tymi końmi. Konie się spłoszyły. Czy mamy kłaść się na ziemi? Nie wiedziałyśmy co robić.
W pierwszej chwili dorożkarka nawet nie zorientowała się, że sama została trafiona. Dopiero widok krwi uświadomił jej, jak poważna jest sytuacja. Kobieta opowiedziała, że zobaczyła brakujący palec i krew spływającą z nogi.
Ja nawet nie czułam strzałów, tylko dopiero patrzyłam, że krew leci. Zobaczyłam, że nie mam palca i z nogi ciurkiem leci mi krew. I krzyczałam do siostry „Uciekajmy, uciekajmy!”. Bo ona stała przy dorożce. Karmiłyśmy konie.
Drzyzga dopytała, kiedy pojawili się ludzie, którzy udzielili kobietom pomocy.
Wsiadłyśmy na dorożkę i odjechałyśmy i skierowałyśmy się na Sławkowską. Stanęłyśmy tam pod kantorem i tam panowie udzielili nam pomocy.
Okazało się, że pomocy udzielili pracownicy kantoru. Dorożkarka próbowała również prosić o wsparcie przypadkowych przechodniów. Nie wszyscy reagowali jednak tak samo.
Tak, z kantoru, tak, tak. Prosiłam ludzi przechodzących, żeby pomogli. Jedni uciekali, jedni stali i patrzyli, a inni naprawdę pomagali. Próbowali robić sztuczne oddychanie. W międzyczasie pojechali z siostrą do szpitala, żeby ją opatrzyć i okazało się, że niestety ma kulę w mięśniu szyjnym. I ona jest w innym szpitalu.
Dorożkarka straciła palec, a jej mąż choruje na białaczkę. Córka ma jedno marzenie
W dalszej części rozmowy kobieta opowiedziała o obrażeniach, których doznała podczas zamachu. Jak wyznała, konsekwencje postrzału będą jej przypominać o dramatycznych wydarzeniach jeszcze przez długi czas. Lekarze musieli amputować jej palec wskazujący, a pocisk z nogi został już usunięty. Uszkodzenia mięśnia były poważne.
Nie mam palca wskazującego. Został amputowany. Mam pocisk w nodze wyciągnięty. Mięsień jest tak rozszarpany, bo to taki pocisk podobno, tam pan doktor nam tłumaczył, ale i tak miałam dużo szczęścia, że żyję.
Równie trudna jest sytuacja psychiczna dorożkarki. Kobieta przyznała, że obraz zamachu nieustannie do niej wraca. Potrzebuje pomocy psychologicznej, ponieważ nawet zamknięcie oczu przywołuje wspomnienia z krakowskiego rynku.
Tego się nie da zapomnieć, to cały czas wraca. Ja tu rozmawiam z panią psycholog, przychodzi do mnie, bo to jak tylko zamknę oczy, ja to widzę. To jest taka trauma, że nie wiem kiedy to minie.
Na tym jednak nie kończą się rodzinne problemy kobiety. Jak wyznała, ostatnie tygodnie były dla jej bliskich wyjątkowo trudne również z powodu nagłej choroby męża. Pan Darek przebywa w innym szpitalu i zmaga się z jedną z najcięższych postaci białaczki.
Podczas wizyty Ewa Drzyzga i dorożkarka połączyły się z nim przez telefon, prowadząc rozmowę wideo. Dziennikarka zapytała mężczyznę, jak mija mu dzień.
Okropny. Gardło mnie tak boli, że nie mogę w ogóle. Cały czas mnie tak męczy, jakby mi ktoś nożem jeździł. To jest powikłanie po chemioterapii.
Drzyzga zapytała również kobietę, kto obecnie ją odwiedza. Okazało się, że w szpitalu jest jej córka. Dziennikarka postanowiła porozmawiać także z nią i dowiedzieć się, jak wyglądały chwile, w których usłyszała o zamachu.
Mama do mnie zadzwoniła, krzyczała, że leżą, myślałam, że coś z końmi, a za chwilę zaczęła krzyczeć, że ludzie. Że nie żyją, że się wykrwawiają. Krzyczała, żeby pomagali im.
Córka przyznała, że początkowo nie potrafiła uwierzyć w to, co słyszy. Nie wiedziała, w jakim stanie jest mama. Spotkały się dopiero w szpitalu, kiedy kobietę zabierano na blok operacyjny.
Na koniec rozmowy padło pytanie o marzenia. Tym razem zadała je sama dorożkarka, zwracając się do córki Oliwki.
Żeby tata był zdrowy i żebyś ty była zdrowa, żebyście byli w domu. Ja nic więcej nie chcę, tylko żeby ten koszmar się skończył.
W tych kilku zdaniach Oliwka zawarła wszystko, na czym obecnie zależy jej najbardziej. Po zamachu, poważnych obrażeniach mamy i chorobie taty nie marzy o niczym innym niż o powrocie rodziców do zdrowia i wspólnym życiu bez kolejnych dramatów.
