Tak zachował się personel SOR po zamachu w Krakowie. Ujawniono w "DDTVN"
Dramatyczne wydarzenia w Krakowie postawiły przed personelem tamtejszego szpitala ogromne wyzwanie. Tuż po tragicznej strzelaninie na oddział ratunkowy zaczęły docierać kolejne osoby wymagające pilnej pomocy medycznej. Lekarze i pielęgniarki musieli działać pod ogromną presją, mierząc się z sytuacją, która na długo zapadła im w pamięć. Po latach do tych wydarzeń wrócili w rozmowie z reporterem „Dzień Dobry TVN”, opowiadając o kulisach jednego z najtrudniejszych dyżurów w historii placówki.
Tragiczne wydarzenia na krakowskim Rynku Głównym przyniosły wiele ofiar. W wyniku zamachu zginęło sześć osób, a 15 zostało rannych. Poszkodowani trafili do szpitala, gdzie otrzymali niezbędną pomoc medyczną.
Kraków. Tak wyglądała praca SOR podczas zamachu na Rynku Głównym
7 listopada 2026 roku był jednym z najtrudniejszych dni dla krakowskich służb ratunkowych. Po strzelaninie na Rynku Głównym do szpitali trafiło 15 rannych osób. Sześć kolejnych poniosło śmierć. Wśród miejsc, w których natychmiast rozpoczęto walkę o zdrowie poszkodowanych, znalazł się Szpitalny Oddział Ratunkowy Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie. Personel musiał zmierzyć się z nagłym napływem pacjentów i sytuacją, która znacząco odbiegała od standardowego dyżuru.
O tym, jak wyglądały tamte godziny, opowiedzieli pracownicy oddziału w rozmowie z reporterem „Dzień Dobry TVN” Krzysztofem Skórzyńskim. Z ich relacji wynika, że początkowo nie wszyscy zdawali sobie sprawę ze skali wydarzeń. Dopiero kolejne informacje o strzelaninie pozwoliły zrozumieć, z jak poważną sytuacją mierzą się ratownicy i lekarze. W krótkim czasie priorytetem stało się przyjęcie osób wymagających natychmiastowej pomocy.
Zobacz także: "Zrobiłeś coś Emilii tego dnia?" Mąż Koprowskiej odpowiedział. To przyznał
SOR w Krakowie przyjął rannych po zamachu
Zastępca kierownika oddziału, lek. med. Jan Magiera, opisał zmianę, jaka nastąpiła na SOR po dotarciu informacji o tragedii. Jak relacjonował, wcześniej w poczekalni przebywało wielu pacjentów. Kiedy jednak zaczęli napływać poszkodowani w strzelaninie, sytuacja się zmieniła. Pozostali pacjenci opuścili poczekalnię, umożliwiając personelowi skupienie się na rannych. Lekarz zwrócił uwagę, że było to wyjątkowe zachowanie, z którym wcześniej nie spotkał się podczas swojej pracy.
Pacjenci w stanie bezpośredniego zagrożenia życia tutaj trafiają. Tu się wszystko zaczyna dziać. [...] Pełno ludzi w poczekalni. Nagle zrobiło się pusto. Pierwszy raz w moim życiu pozostali pacjenci powychodzili ze szpitala i pozwolili nam działać. [...] Nie wnikamy, czy to sprawca, czy ofiara - trzeba pomagać. To była niewyobrażalna i niespotykana dotychczas w Polsce tragedia - mówił
Magiera podkreślił również, że w takich sytuacjach personel nie zastanawia się nad tym, czy przyjmowana osoba jest ofiarą, czy sprawcą zdarzenia. Liczy się przede wszystkim konieczność udzielenia pomocy medycznej. W rozmowie określił wydarzenia w Krakowie jako niewyobrażalną i niespotykaną dotychczas w Polsce tragedię. Na oddziale liczyła się sprawna organizacja, szybkie reagowanie i współpraca całego zespołu. Każdy pacjent w stanie bezpośredniego zagrożenia życia wymagał odpowiedniej oceny i podjęcia działań medycznych. SOR musiał jednocześnie funkcjonować w warunkach ogromnego obciążenia i silnych emocji towarzyszących wydarzeniom poza szpitalem.
Zobacz także: Taka przyczynę śmierci Emilii Koprowskiej podał Rutkowski. Powiedział wprost
Pielęgniarka wróciła do pracy mimo wolnego dnia
O codzienności na oddziale opowiedziała również kierownik SOR, dr n. med. Aleksandra Załustowicz. Zwróciła uwagę, że praca w tym miejscu wymaga nie tylko wiedzy i doświadczenia, ale także odporności psychicznej. Personel regularnie spotyka się z ludzkimi tragediami, trudnymi sytuacjami i silnymi emocjami pacjentów oraz ich rodzin. Jak zaznaczyła lekarka, trzeba mieć odpowiednie predyspozycje, energię i umiejętność radzenia sobie z presją.
Na pewno trzeba mieć energię, trzeba lubić to, co się robi, nie rozczulać się specjalnie nad sobą. Twardy tyłek trzeba mieć w tej robocie, bo niestety obrywamy bardzo często od pacjentów i od rodzin. Tych tragedii ludzkich tu się spotyka bardzo dużo. - mówiła lekarka
Jedną z osób, które zaangażowały się w pomoc podczas tragicznego dyżuru, była pielęgniarka oddziałowa Urszula Kowalewska. 7 listopada miała dzień wolny. O strzelaninie dowiedziała się z telewizji, jednak niemal natychmiast zdecydowała się przyjechać do szpitala. Chciała wesprzeć koleżanki i kolegów oraz odciążyć ich w obowiązkach. W rozmowie wspominała, że początkowo sytuacja wydawała się podobna do codziennych zdarzeń na oddziale. Dopiero wiadomości o strzelaninie uświadomiły pracownikom, że mają do czynienia z czymś znacznie poważniejszym.
Na początku wydawało się, że to będzie sytuacja codzienna. Dopiero później, przy informacjach, że to strzelanina, doszło do nas, że to może być coś większego. Tutaj po prostu każda ER-ka jest emocją. Każdy z nas po prostu to musi w jakiś sposób przepracować. Tu zawsze jest chaos, ale w tym chaosie jest metoda - tu wszyscy wiedzą, co mają robić - zaznaczyła