Chciał przekazać to żonie? Wzruszające słowa na pogrzebie Andrzeja Morozowskiego

Wielowieyska znała Morozowskiego zarówno zawodowo, jak i prywatnie. Przez lata współpracowała z jego żoną w "Gazecie Wyborczej", a później wielokrotnie spotykała się z nim na antenie TVN24. Podczas ceremonii sięgnęła po wspomnienia związane z jego karierą i ważnymi momentami polskiej polityki. Mówiła również o jego charakterze oraz stosunku do pracy i życia. W pewnym momencie przemówienia szczególną uwagę poświęciła osobie, która przez lata była najbliżej niego.

Andrzej Morozowski zapisał się w historii polskiego dziennikarstwa

Dominika Wielowieyska podczas pogrzebu Andrzeja Morozowskiego mówiła o nim jako o dziennikarzu, który przez lata znajdował się w centrum najważniejszych wydarzeń polskiego życia publicznego. Przypomniała programy prowadzone między innymi z Tomaszem Sekielskim oraz sytuacje, które na długo zapisały się w pamięci widzów.

Wspomniała gest prezydenta Lecha Kaczyńskiego, który na antenie przeprosił Donalda Tuska za sprawę "dziadka z Wehrmachtu". Przywołała też Jana Rokitę, który właśnie w programie Morozowskiego ogłosił odejście z polityki, ponieważ cenił pracę dziennikarza. W jej przemowie pojawiły się również Renata Beger i ujawnienie przez nią kulis politycznych rozmów oraz wywiad Morozowskiego z gen. Wojciechem Jaruzelskim.

Wielowieyska przytoczyła także anegdotę z Charytatywnego Balu Dziennikarzy. Lech Kaczyński miał wówczas powiedzieć do Morozowskiego: "Panie Andrzeju, myślę, co myślę o Wojciechu Jaruzelskim, ale byliście wobec niego bardzo brutalni". Ta sytuacja dobrze oddawała charakter pracy dziennikarza, który nie unikał trudnych rozmów.

Zdaniem Wielowieyskiej Morozowski budził emocje, ale traktował polityków niezależnie od tego, z jakiej opcji pochodzili. Nie ulegał naciskom i nie był koniunkturalny. Jego zawodową cechą miała być przede wszystkim niezależność oraz gotowość do mówienia wprost tego, co uważał za ważne.

Sprawdź także: Pogrzeb Andrzeja Morozowskiego. Tłumy żegnają dziennikarza

Andrzej Morozowski do końca walczył o życie

Druga część przemowy dotyczyła już prywatnej strony życia Andrzeja Morozowskiego. Wielowieyska podkreśliła jego przywiązanie do rodziny, pracy i codzienności. Zaznaczyła:

Andrzej kochał życie. Nie chciał odchodzić. Kochał życie, kochał to, co robił. Kochał swoją rodzinę i ja myślę, że to przesłanie, które chciał nam zostawić, żebyśmy to życie kochali, żebyśmy żyli na maksa. Żebyśmy wykorzystali to życie niezależnie od tego, jak wiele rzeczy, o których nie chcemy myśleć, by nas spotkały, że chciał, żebyśmy wszyscy żyli pełnią życia, walczyli o to życie i na pewno jestem pewna, że chciał, aby to dzisiaj wybrzmiało.

Właśnie z tym związane było kolejne przesłanie, które – zdaniem dziennikarki – Morozowski chciał pozostawić swoim bliskim. Chodziło o to, by korzystać z życia mimo trudnych doświadczeń i nie odkładać ważnych rzeczy na później.

W tym fragmencie nie mówiła już przede wszystkim o dziennikarzu znanym z telewizji. Pokazała człowieka, dla którego praca była ważną częścią życia, ale równie istotne pozostawały rodzina i zwykła codzienność. Jak zaznaczyła, Morozowski chciał walczyć o życie i chciał, aby inni również je doceniali.

Wielowieyska określiła siebie jako jego "samozwańczą rzeczniczkę". W tej roli próbowała przekazać to, co – jej zdaniem – sam Morozowski chciałby powiedzieć podczas własnego pożegnania.

Sprawdź także: Pogrzeb Andrzeja Morozowskiego. Tak wyglądał wieniec od żony

Agata Nowakowska-Morozowska usłyszała ważne słowa podczas pogrzebu

Najbardziej osobisty fragment przemówienia dotyczył Agaty Nowakowskiej-Morozowskiej. Wielowieyska przez lata współpracowała z nią w "Gazecie Wyborczej", a później wielokrotnie komentowała wydarzenia polityczne na antenie TVN24, między innymi w programie prowadzonym przez Morozowskiego.

Podczas pogrzebu podkreśliła, jak ważną osobą żona była dla zmarłego dziennikarza. Nazwała Agatę wzorem niezłomności i moralności oraz niezwykłym autorytetem intelektualnym.

Wielowieyska zwróciła uwagę, że Agata była dla męża najważniejszą recenzentką jego pracy dziennikarskiej:

Często surową, ale była po prostu tak ważną osobą dla niego i dla nas, że chciałabym, żeby to wybrzmiało. I jestem pewna, że wszystko to, co powiedziałam o Agacie, używając tych górnolotnych słów, że wszystkiego tego Andrzej oczekiwał od nas, żeby to właśnie dzisiaj także wybrzmiało.

Ten fragment miał szczególne znaczenie, ponieważ Wielowieyska nie mówiła o Agacie wyłącznie jako o żonie zmarłego. Przypomniała jej własną pozycję, charakter i znaczenie dla środowiska, z którym przez lata związani byli oboje.

Wspólna historia zawodowa pozwalała jej mówić o tej relacji z osobistej perspektywy. Znała Agatę jako koleżankę z redakcji, a Andrzeja jako dziennikarza, z którym spotykała się później również w telewizyjnym studiu. Podczas pogrzebu połączyła te dwa obrazy, pokazując Morozowskiego nie tylko jako znaną postać telewizji, ale także męża i człowieka blisko związanego z rodziną.