Jackowski zabrał głos ws. Zamachu w Krakowie. Twierdzi, że wie, co dolegało sprawcy

Na początku wypowiedzi Jackowski wspominał Kraków i miejsca, które odwiedzał:

Znam to miejsce doskonale, bo parokrotnie byłem w Krakowie, byłem na Rynku Głównym, byłem w kościele Mariackim, niedaleko, niedaleko Piwnica pod Baranami, do której uwielbiałem zachodzić, chcąc powąchać dziesięciolecia artyzmu polskiego, awangardy artystycznej, która tam się odbywała i odbywa.

Jasnowidz mówił, że od początku zastanawiał się nad tym, kim był sprawca i co mogło nim kierować:

Zastanawiałem się od samego początku, jak to się wydarzyło. Kim jest ten człowiek? Co to zrobił? Co nim kierowało?

 

Jackowski mówił o sprawcy ataku w Krakowie

Jackowski zaznaczył, że nie jest psychologiem i nie zna się profesjonalnie na ludzkiej psychice. Mimo to przedstawił własną interpretację zachowania sprawcy. Według niego mężczyzna mógł żyć przez dłuższy czas w stanie psychozy.

Nie jestem psychologiem. Nie znam się na ludzkiej psychice. Jedynie to, co mogę poczuć.

Następnie dodał:

Skupiając się na nim (…) skojarzyła mi się u niego psychoza. Psychoza, w której on żył dość długo.

W dalszej części transmisji Jackowski mówił o głosie, który — według jego odczuć — sprawca miał słyszeć wewnątrz siebie. Opisywał go jako głos mężczyzny, stanowczy i nakazujący.

Głos, męski głos, stanowczy męski głos. Tak jak gdyby on słyszał w sobie głos i ten głos namawiał go do czegoś.

Później rozwinął tę myśl:

On wiedział, znaczy wyobrażał sobie, że to nie jest jego głos, że to jest głos kogoś. To był męski, stanowczy głos.

Według Jackowskiego głos miał nie tylko nakazywać, ale również wyznaczać sprawcy czas na przygotowanie się do działania:

Ten głos jak gdyby nakazywał mu, mówił mu, ale dawał mu czas do przemyślenia, strofował go czasami.

Jasnowidz porównał ten głos do nauczyciela lub przewodnika:

Odniosłem wrażenie, że ten głos jak gdyby zachowywał się tak, jak gdyby był nauczycielem dla niego albo kimś, kto prowadzi go do specjalnego zadania i on musi dojrzeć do tego zadania.

Zobacz także: Wielki gest lekarza. Uratował policjanta. Teraz chce mu to podarować

Interpretacja przez Jackowskiego zbrodni w Krakowie

W swojej wypowiedzi Jackowski zwrócił również uwagę na obecność broni w domu sprawcy. Twierdził, że mężczyzna miał styczność z bronią już od młodości, ponieważ w jego domu miała znajdować się większa jej ilość.

„On się wychowywał w domu, gdzie była broń. Mało tego, była większa ilość broni”.

Według Jackowskiego ojciec sprawcy mógł być dla niego autorytetem, a zainteresowanie strzelectwem miało pojawić się później także u samego mężczyzny:

„Ojciec, który na pewno był jakimś autorytetem dla niego, miał takie zamiłowania, po czym on sam doznał zamiłowania do strzelectwa”.

Jackowski wspominał również o informacjach, według których sprawca miał uczestniczyć w treningach strzeleckich i posiadać pozwolenie na broń:

„Z tego, co czytałem, chodził na jakieś strzeleckie treningi, a podobno miał też zezwolenie na broń”.

Jego zdaniem broń miała być dla sprawcy czymś obecnym i znanym od lat:

„Ta broń w tym mieszkaniu, w tym bloku była codziennością w jego świadomości”.

Jackowski przedstawił również szczególnie kontrowersyjną interpretację dotyczącą rodziców i siostry sprawcy. Według niego głównym celem mężczyzny nie miało być zabicie najbliższych, lecz wydarzenie, do którego doszło później na Rynku Głównym w Krakowie.

„Jego głównym celem nie było unicestwienie rodziców i siostry. Jego głównym celem było to, co zrobił na Rynku Głównym w Krakowie”.

Zabójstwo bliskich miało być — w ocenie Jackowskiego — elementem chorej logiki sprawcy. Mężczyzna miał uważać, że w ten sposób chroni rodzinę przed konsekwencjami swojego czynu i przewidywanym zainteresowaniem mediów.

„To, co zrobił rodzicom i siostrze, to było w jego chorej wyobraźni, w jego psychozie”.

Jackowski dodał:

„On wiedział, że będzie medialny lincz”.

Jego zdaniem sprawca mógł zakładać, że po dokonaniu ataku jego rodzina stanie się obiektem publicznego potępienia:

„Wiedział, że jego rodzice i jego siostra przejdą medialny lincz. Tak sobie to wyobrażał”.

W konsekwencji — jak mówił Jackowski — sprawca mógł uznać, że zabójstwo bliskich jest formą ich ochrony:

„W jego chorym pojęciu w jakiś sposób to, że ich unicestwił, to w jego pojęciu ochronił ich przed tym linczem”.

Jasnowidz podkreślał jednocześnie, że nie jest to usprawiedliwienie dla dokonanej zbrodni:

„W niczym to nie usprawiedliwia tego, co ten człowiek zrobił”.

Zobacz także: Ta wizja przeraziła nawet Jackowskiego. Istny koszmar. Jasnowidz podał datę
 

„Nie istniał sens. Istniał plan”

W dalszej części audycji Jackowski wrócił do pytania, czy ktoś mógł sterować sprawcą albo go zaprogramować. Odrzucał takie wyjaśnienie, wskazując na możliwość wieloletniego, samodzielnego planowania działania w stanie psychozy.

„Psychoza, w której był, dała mu czas. Jak mówiłem, broń nie była mu obca. On się przy tej broni wychowywał”.

Następnie powiedział:

„On w tej psychozie miał czas. On wszystko sobie poukładał”.

W jego ocenie sprawca miał przygotowywać się do czynu przez dłuższy czas:

„Tak głęboko to planował, że dla tego celu poświęcił wszystko, nawet z najbliższymi”.

Podsumowując tę część wypowiedzi, Jackowski stwierdził:

„W nim już był gotowy plan. Pełny plan działał w pewnym sensie jak automat, bo celem był tylko plan”.

I dodał:

„Nie istniał sens. Istniał plan”.

Po omówieniu tragedii w Krakowie Jackowski przeszedł do szerszej refleksji na temat kondycji społecznej i rosnącego poczucia zagubienia. Mówił o potrzebie wiary i posiadania punktu odniesienia wykraczającego poza własne ego.

„Ja tylko wam mówię, żebyście wiarę pielęgnowali w sobie, żebyście mieli punkt odniesienia do czegoś wyższego”.

Jego zdaniem brak takiego punktu odniesienia może prowadzić do duchowej samotności:

„Żebyście nigdy sobie nie uświadamiali, że najwyższym ego jesteś właśnie ty, bo takim myśleniem skazujesz siebie na duchową samotność”.

Jackowski ostrzegał również, że narastający lęk społeczny może wpływać na codzienne zachowania ludzi:

„Im mniej jej będzie, tym więcej będzie takich czy innych zdarzeń, które będą nas szokowały i powodowały totalnego kaca moralnego, społecznego”.

Wspomniał także o strachu przed obcymi osobami i przed wychodzeniem na ulicę:

„Będziemy się bali wyjść na ulicę lub będziemy się bali, idąc gdzieś tam w zaułku, że ktoś idzie szybszym krokiem”.

Na zakończenie tej refleksji stwierdził, że część brutalnych zdarzeń może wynikać z braku wiary w drugiego człowieka:

„To jest często obraz braku wiary w człowieka”.

Wypowiedzi Jackowskiego dotyczące motywów sprawcy oraz jego stanu psychicznego mają charakter osobistych odczuć i spekulacji. Nie są diagnozą medyczną ani ustaleniami organów śledczych.