Małgorzata Kożuchowska o Janie Fryczu. "Janek długo walczył z chorobą"

Jan Frycz przez dekady należał do grona najbardziej cenionych polskich aktorów. Pracował zarówno w teatrze, jak i przy produkcjach filmowych oraz telewizyjnych. Jego śmierć wywołała poruszenie wśród aktorów i reżyserów, którzy mieli okazję z nim współpracować. W ostatnich wspomnieniach o Fryczu pojawia się także temat jego życia poza sceną i tego, z czym mierzył się w ostatnim okresie. Szczególnie mocno wybrzmiewają słowa osób, które znały go przez lata i obserwowały jego drogę zawodową.

Jan Frycz nie żyje. Śmierć aktora jest ogromnym ciosem dla środowiska

Miał 72 lata i za sobą dekady pracy w teatrze, filmie oraz telewizji. Jego odejście 15 sierpnia 2026 roku było ogromną stratą dla polskiej kultury, ale także szokiem dla osób, które znały go osobiście i zawodowo. Teatr Narodowy, z którym Frycz był związany przez lata, przekazał informację o jego śmierci 17 sierpnia.

Frycz należał do aktorów, których obecność na scenie przez lata wydawała się czymś oczywistym. Nie był artystą kojarzonym z jednym typem ról ani jednym środowiskiem. Pracował z kolejnymi pokoleniami reżyserów, występował w teatrze, kinie i telewizji. Dlatego jego odejście szybko stało się jednym z najważniejszych tematów komentowanych przez ludzi kultury.

Szczególnie mocno wybrzmiewa fakt, że jeszcze niedługo przed śmiercią pozostawał aktywny zawodowo. Jeszcze w maju otrzymał nagrodę aktorską za rolę w „Termopilach polskich” Jana Klaty. W ostatnim tygodniu życia rozpoczął natomiast próby do „Orestei” w reżyserii Luka Percevala.

Sprawdź także: Syn Jana Frycza pożegnał ojca. Jego słowa wzruszają

Małgorzata Kożuchowska o Janie Fryczu. „Długo chorował i dzielnie walczył”

Małgorzata Kożuchowska nie ukrywała poruszenia, gdy komentowała śmierć Jana Frycza na antenie TVN24. Aktorka przyznała, że trudno było jej uwierzyć w informację o jego odejściu. Tym bardziej że jeszcze niedawno wiedziała o nim jako o człowieku aktywnym zawodowo, który nadal chciał pracować:

Cały czas jestem między taką wiarą a niewiarą w to, co usłyszałam.

W dalszej części wypowiedzi odniosła się do stanu zdrowia aktora. Potwierdziła, że Frycz od dłuższego czasu chorował, ale jednocześnie zaznaczyła, że do ostatnich dni pozostawał aktywny:

Wiem, że Janek długo chorował i dzielnie walczył, ale do ostatnich dni był bardzo aktywny i bardzo chciał pracować i pracował na tyle, na ile mógł.

Kożuchowska znała go przede wszystkim ze wspólnej pracy. Choć na deskach Teatru Narodowego wystąpili razem tylko raz, znacznie częściej spotykali się na planach filmowych. Grali razem m.in. w „Komorniku”, „Gierku”, „Procederze” oraz „Krime Story. Love Story”. Dla aktorki Frycz był jednak przede wszystkim nauczycielem zawodu. W swoim wspomnieniu zwróciła uwagę na to, że jego podejście do aktorstwa wykraczało poza sam warsztat:

Janek był kimś, od kogo się bardzo dużo nauczyłam, ale też kto tak upewniał mnie w tym, że ten zawód to jest nie tylko rzemiosło, ale to jest coś więcej. On był niezwykłym absolutnie aktorem.

Sprawdź także: Olga Frycz żegna ojca. Pokazała zdjęcie z Janem Fryczem

Jan Englert żegna Jana Frycza. „Wydawał się być nieśmiertelny”

Jan Englert znał Jana Frycza przez 46 lat. Ich zawodowe drogi przecinały się wielokrotnie. Englert był nie tylko jego kolegą, ale także reżyserem, pod którego kierunkiem Frycz debiutował w Teatrze Telewizji. Przez kolejne dekady obserwował jego rozwój i pracował z nim w różnych rolach. Po śmierci Frycza Englert mówił przede wszystkim o jego niezwykłej indywidualności. Frycz, jego zdaniem, wymykał się prostym kategoriom. W rozmowie z Polską Agencją Prasową wspominał:

Jan Frycz wymyka się wszystkim stereotypom, nawet we wspomnieniu o nim. Był osobowością niezwykłą.

Podkreślił również, że przez 46 lat wspólnej pracy Frycz wielokrotnie zaskakiwał go swoim aktorskim instynktem oraz twórczą indywidualnością. Nie zawsze oznaczało to łatwą współpracę. Frycz miał własny sposób myślenia o roli i własną wizję pracy.

To właśnie niezależność była, zdaniem Englerta, jednym z jego największych atutów. Aktor potrafił pracować z twórcami reprezentującymi bardzo różne podejścia do teatru:

Uczestniczył w kilku zmianach konwencji teatralnej, współtworzył te zmiany. Był aktorem Krystiana Lupy, Jana Klaty, Mikołaja Grabowskiego, ale także Dejmka, Englerta i innych, uważanych za akademików. Potrafił zagrać w różnych formach, różnych stylach. Nie zawsze była to łatwa współpraca. Był indywidualnością, ale indywidualnością twórczą.

Ta różnorodność była ważną częścią jego kariery. Frycz potrafił dostosować się do odmiennych metod pracy, nie tracąc własnego charakteru.

Englert mówił także o śmierci Frycza w kontekście pamięci. W jego ocenie aktorzy pozostają obecni tak długo, jak długo widzowie pamiętają ich role:

Wydawał się być nieśmiertelny. A jeżeli ma być nieśmiertelny, to zależy tylko od naszej pamięci. Ten zawód żyje, zostaje w pamięci kolegów i przede wszystkim widzów. Jak długo widzowie będą pamiętali jego role, tak długo będzie żył.