"Dla świata była jedną z wielu, dla nas niezastąpiona". Poruszający pogrzeb Doroty Baran, ofiary zamachowca z Krakowa
Cisza, morze łez i słowa, które rozdzierają serce. W czwartek, 12 listopada mieszkańcy Zielonek oraz bliscy pożegnali Dorotę Baran – 61-latkę, której życie zostało brutalnie przerwane podczas krwawego ataku na krakowskim Rynku Głównym. Kobieta przez lata z niezwykłym oddaniem opiekowała się swoją 80-letnią mamą, pozostając w cieniu, z dala od zgiełku. Podczas uroczystości pogrzebowych padły poruszające słowa o bezsensownej stracie, przebaczeniu oraz apelu o prawdę.
W kościele w podkrakowskich Zielonkach odbyły się uroczystości pogrzebowe Doroty Baran, jednej z sześciu śmiertelnych ofiar sobotniego zamachu w Krakowie. Mszę żałobną w czwartek, 12 listopada poprzedziło nabożeństwo różańcowe, w którym udział wzięli rodzina, sąsiedzi oraz mieszkańcy regionu. Duchowny w wygłoszonej homilii nawiązał do tragedii z 7 listopada, mówiąc o bólu rodzin, potrzebie miłości i poszukiwaniu prawdy.
Ostatnie pożegnanie w Zielonkach. „Ta droga skończyła się w pół kroku”
Uroczystości pogrzebowe 61-letniej Doroty Baran zgromadziły tłumy żałobników w jej rodzinnych Zielonkach. Choć kobieta przez ostatnie lata mieszkała z mamą na krakowskim Bieżanowie, bliscy zdecydowali, że spocznie właśnie tutaj. Modlitwa rozpoczęła się o godzinie 12:30 od różańca, a o 13:00 odprawiono mszę świętą żałobną.
Ksiądz w wygłoszonym kazaniu nawiązał do dramatu z 7 listopada, podczas którego życie straciło sześć przypadkowych osób:
Kilka dni temu dla sześciorga osób ta droga została przerwana w sposób gwałtowny, brutalny, zabójczy. Niezrozumiały dla tych osób. Ta droga skończyła się za wcześnie, nie w miejscu wyznaczonym przez Pana Boga. Ta droga skończyła się, jakbyśmy powiedzieli, w pół kroku.
Duchowny skupił się w homilii na ciszy, miłości i prawdzie, podkreślając prawo rodzin do rozpaczy:
W tej Mszy Świętej pogrzebowej modlę się najpierw o ciszę. Taką ciszę serca. Ciszę rozumu. Ciszę duszy. Serca, zwłaszcza serca najbliższych ofiar, które zginęły. Miały prawo krzyczeć. Miały prawo do bólu, rozpaczy, niezrozumienia, poczucia niesprawiedliwości.
I dodał:
Jeśli mamy do kogoś pójść z tym, co się wydarzyło, z naszym bólem, to do Boga. Bo tylko On jest w stanie dotknąć naszego serca.
Apel o miłość i prawdę wolną od polityki. Przejmujące kazanie
Kapłan wskazał również, że na nienawiść sprawcy nie wolno odpowiadać chęcią zemsty:
Te wydarzenia sprzed kilku dni były zainspirowane nienawiścią. W nich wybuchła złość i ujawniło się zło. A my wiemy, bo Pan Jezus nam o tym powiedział, że dla nas, ludzi wierzących, jedyną właściwą i mądrą odpowiedzią na zło jest dobro. Jedyną właściwą odpowiedzią na nienawiść jest miłość.
Podkreślił:
To miłość, która koi serce, jest balsamem dla duszy, która ma szansę pomóc zrozumieć i przeżyć nawet największe tragedie.
Na zakończenie kazania wybrzmiał mocny apel o rzetelne wyjaśnienie wszystkich okoliczności dramatu, z dala od bieżących sporów:
Modlę się o prawdę. O prawdę, która wyzwala, pomaga zrozumieć i stoi obok sprawiedliwości. Być może na tę prawdę trzeba będzie cierpliwie czekać, ale najbliżsi mają do niej prawo. Taką prawdę nieinterpretowaną, niewykorzystywaną, niesprzedawaną i niekupowaną. Tylko taką prawdę, która będzie możliwie najbliższa rzeczywistości. Na takiej prawdzie można budować przyszłość, dalsze życie i nadzieję.
Poświęciła życie opiece nad mamą. „Dla nas była kimś niezastąpionym”
Dorota Baran była osobą skromną, która całe swoje serce oddała najbliższym, zwłaszcza wymagającej stałej troski 80-letniej mamie. Jej siostra, pani Joanna, opublikowała przed pogrzebem przejmujące pożegnanie w mediach społecznościowych:
Nie miała na koncie specjalnych osiągnięć, ciekawych zainteresowań ani niczego, co mogłoby przyciągnąć opinię publiczną. Pilnowała, by o stałej porze zażyła leki, by wypiła ciepłą kawę. By miała wszystko, czego potrzebuje, by nie czuła się samotna. Nie dokonywała wielkich rzeczy, o których piszą gazety. Robiła te małe, codzienne, których wartość dostrzega się często dopiero wtedy, gdy nagle ich zabraknie.
I dalej padły przejmujące słowa:
Dla świata mogła być jedną z wielu. Dla nas była kimś niezastąpionym. Człowiekiem, którego obecność dawała poczucie bezpieczeństwa. Nie pozwólmy, by jej bezsensowna śmierć odeszła w zapomnienie.
Przypomnijmy, że do zamachu doszło w sobotę, 7 listopada około godz. 15:00, kiedy 24-letni Michał O. wjechał autem na płytę krakowskiego Rynku i otworzył ogień do przechodniów. W ataku zginęło sześć osób (poza Dorotą Baran także Ewelina Serafin, Izabela Woźna, Robert Kosidło, obywatelka Austrii oraz szkocki DJ James Campbell), a piętnaście zostało rannych. Szaleńca powstrzymali st. post. Jakub Kulik i st. post. Artur Morański — sprawca zmarł w wyniku obrażeń odniesionych przy zatrzymaniu, a śledczy badają również okoliczności śmierci jego rodziców i siostry w Ostrowcu Świętokrzyskim.
