Gwiazda "Akademii Policyjnej" nie żyje. Żałoba w Hollywood
Świat filmu żegna kolejną znaną twarz. Hollywood obiegła smutna wiadomość o śmierci aktora, który przez lata pojawiał się w popularnych produkcjach i zdobył sympatię widzów charakterystycznymi rolami. Gwiazdor odszedł w wieku 75 lat, a informacje o jego śmierci potwierdziły osoby z jego najbliższego otoczenia.
„Akademia Policyjna” – komedia, która została z widzami na lata
„Akademia Policyjna” z 1984 roku w reżyserii Hugh Wilsona to jeden z filmów, które mocno zapisały się w historii komedii lat 80. Prosta historia, charakterystyczni bohaterowie i spora dawka humoru sprawiły, że produkcja szybko zdobyła popularność i doczekała się aż sześciu kolejnych części. Punktem wyjścia filmu jest dość nietypowy pomysł. W mieście brakuje chętnych do pracy w policji, dlatego burmistrz decyduje się znieść wymagania dla kandydatów. Nie liczy się już wzrost, wykształcenie czy sprawność fizyczna. W efekcie do akademii trafia grupa osób, która na pierwszy rzut oka nie pasuje do munduru.
Nowi kursanci muszą poradzić sobie zarówno z trudnym szkoleniem, jak i z wymagającymi instruktorami. Wśród nich znajdują się postacie, które do dziś pamiętają fani serii. Carey Mahoney, Larvell Jones, Moses Hightower czy porucznik Thaddeus Harris stali się znakami rozpoznawczymi filmu. Siłą „Akademii Policyjnej” był przede wszystkim prosty humor. Film korzystał z komedii sytuacyjnej, gagów i przesadzonych zachowań bohaterów. Ten styl dobrze pasował do kina lat 80. i sprawił, że seria znalazła swoich fanów na całym świecie.
Po sukcesie pierwszej części powstały kolejne filmy: „Akademia Policyjna 2: Pierwsze zadanie” (1985), „Akademia Policyjna 3: Powrót do szkoły” (1986), „Akademia Policyjna 4: Patrol obywatelski” (1987), „Akademia Policyjna 5: Misja w Miami Beach” (1988), „Akademia Policyjna 6: Miasto w oblężeniu” (1989) oraz „Akademia Policyjna 7: Misja w Moskwie” (1994).
Mimo upływu lat seria nadal pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych komedii swojego czasu.

Peter Van Norden zmarł. Aktor z „Nagiej broni” i „Akademii policyjnej” miał 75 lat
Peter Van Norden odszedł w wieku 75 lat. Aktor znany z kultowych komedii „Akademia policyjna 2: Pierwsze zadanie” oraz „Naga broń 2 1/2: Zapach strachu” zmarł w hospicjum w południowej Kalifornii. O jego śmierci poinformował serwis TMZ, powołując się na rodzinę artysty. Żona aktora, Wendy, przekazała, że jej mąż odszedł w czwartek rano po zmaganiach z kilkoma schorzeniami.
Peter odszedł spokojnie w hospicjum w południowej Kalifornii w czwartek rano, zmagając się z różnymi problemami zdrowotnymi. Byłam przy nim, gdy umierał. — powiedziała Wendy w rozmowie z TMZ.
Van Norden urodził się w Nowym Jorku i swoją karierę w Hollywood rozpoczął pod koniec lat 70. Przez kolejne dekady pojawiał się w filmach oraz serialach telewizyjnych, budując pozycję cenionego aktora drugiego planu. Widzowie mogli oglądać go m.in. w produkcjach „Waitress!”, „Cheers”, „T.J. Hooker”, a także w miniserialu „Bastion” na podstawie powieści Stephena Kinga. Grał również w filmie „Roadhouse 66” z Willemem Dafoe i Judgem Reinholdem.
Peter Van Norden zagrał w kultowych komediach. Aktor stworzył pamiętne role
Największą rozpoznawalność przyniosły mu jednak role komediowe. W „Akademii policyjnej 2: Pierwsze zadanie” wcielił się w policjanta Vinniego Schtulmana, a w „Nagiej broni 2 1/2: Zapach strachu” zagrał Johna Sununu, byłego szefa personelu Białego Domu. Te występy sprawiły, że na stałe zapisał się w pamięci fanów amerykańskiego kina lat 80. i 90.
Aktor miał także bogate doświadczenie teatralne. Występował na Broadwayu oraz na scenach teatrów w całych Stanach Zjednoczonych. Jego ostatnim występem była rola Joego w spektaklu „Corktown ’39”, który został pokazany w Matrix Theatre w Los Angeles. Przedstawienie poruszało tematy związane z II wojną światową i działalnością IRA, a kreacja Van Nordena spotkała się z pozytywnymi ocenami lokalnych krytyków.
Peter Van Norden przez lata pozostawał aktywny zawodowo, łącząc pracę w kinie, telewizji i teatrze. Publiczność zapamiętała go przede wszystkim jako aktora charakterystycznego, który potrafił nadać wyrazistość nawet drugoplanowym postaciom.