Julia Walczak rozgadała się o zdradzie. Ujawniła, co zaszło między nią i Kasią

Katarzyna Zillmann, Janja Lesar i „Taniec z gwiazdami”

Relacja Julii Walczak i Katarzyny Zillmann trwała kilka lat i przez długi czas pozostawała poza głównym nurtem zainteresowania mediów. Sytuacja zaczęła się zmieniać w momencie udziału Zillmann w programie „Taniec z gwiazdami”, który – jak podkreśla Walczak w wywiadzie dla „Plejady” – był dla niej i dla ich związku momentem przełomowym.

„Taniec z gwiazdami” to jest bardzo specyficzny format. Wszystko dzieje się na żywo i te treningi, które przygotowują gwiazdę do występu, trwają od rana do nocy. Ekstremalny czas trwał tak od miesiąca przed rozpoczęciem programu, bo tak się zaczynały treningi.

Walczak opisuje ten okres jako czas ogromnego obciążenia logistycznego i emocjonalnego. Wskazuje, że skala intensywności programu wpływała nie tylko na uczestniczkę, ale również na jej otoczenie. Rytm życia został całkowicie podporządkowany przygotowaniom do występów. W tym czasie relacja stopniowo traciła swoją wcześniejszą równowagę.

Katarzyna Zillmann intensywnie uczestniczyła w programie, tworząc na parkiecie duet z Janją Lesar, a Julia Walczak co raz rzadziej pojawiała się na próbach czy na widowni. 

Wspierałam Kasię do momentu aż była na to przestrzeń, a później tej przestrzeni już zabrakło i wyjechałam do domu.

Julia Walczak komentuje relację z Katarzyną Zillmann

Przez długi czas krążyły sugestie, że Julia Walczak miała przyłapać Katarzynę Zillmann i Janję Lesar na pocałunku podczas jednej z prób w programie „Taniec z gwiazdami”. W najnowszym wywiadzie dla „Plejady” Walczak zdecydowanie jednak zaprzecza tej narracji, wskazując, że nie miała ona pokrycia w rzeczywistości.

Jak podkreśla: 

Nie, jest to wymyślony nagłówek, który bardzo mocno poszedł, a media to powielały. Nie było absolutnie takiej sytuacji.

W wywiadzie pojawia się również szersza refleksja dotycząca samego programu i tego, jak wpływa on na relacje uczestników. Walczak zauważa:

„Taniec z gwiazdami” bardzo dużo zmienił. Mam wrażenie, że Kasia w tamtym okresie była bardzo mocno poświęcona tańcowi — by nieść misję, że dwie kobiety mogą tańczyć wspólnie i przekazywać tę energię między sobą. To po drodze zaczęło się przeradzać w uczucie. Nie jestem w stanie sobie nic zarzucić, życzę im szczęścia i tego, żeby odnalazły się dalej. Mam nadzieję, że Kasia w końcu też znajdzie szczęście.

Walczak nie sprowadza sytuacji do jednego zdarzenia, lecz opisuje ją jako proces emocjonalny i długotrwały. W pewnym momencie wywiadu odnosi się wprost do pojęcia zdrady, nie definiując go jednoznacznie, ale pokazując jego subiektywny charakter:

Jeżeli nie doszło do zdrady, to nie doszło. Myślę, że każdy ma inne pojęcie zdrady, bo tak naprawdę zdrada to nie jest tylko dotyk, to nie jest s*ks, tylko ciężko powiedzieć, czym jest zdrada. (...) Myślę, że dałyśmy sobie z Kasią bardzo wiele przez te pięć lat wspólnego życia. Ja też bardzo wiele się od niej nauczyłam. Myślę, że ona ode mnie też. Myślę, że to był po prostu koniec dla nas i pójście dalej.

Walczak tego opisuje zakończenie związku jako naturalny proces, który wynikał z czasu, intensywności życia i zmian w relacji.

Julia Walczak o życiu po rozstaniu

Julia Walczak w rozmowie z „Plejadą” jasno zaznacza, że nie chce być wpisywana w rolę ofiary. Wprost mówi: 

Nie chciałabym tutaj grać roli ofiary, bo wszyscy jesteśmy dorośli. Ten format telewizyjny jest bardzo trudny i wiele osób spotykają podobne sytuacje w takim klimacie, więc nie czuję, że coś złego się wydarzyło.

W dalszej części rozmowy pojawia się jeszcze mocniejsze doprecyzowanie jej stanowiska. Walczak nie tylko odrzuca narrację krzywdy, ale też wyraźnie oddziela emocjonalne doświadczenie od oceny całej sytuacji jako życiowej katastrofy. Podkreśla: 

To się wydarzyło i takie są realia. Ale nie jest to moja katastrofa i to nie jest w żaden sposób moja porażka. To jest bardzo ważne, żeby to wybrzmiało, bo mam wrażenie, że część osób mogłaby postrzegać mnie jako poszkodowaną w tej sytuacji.

Ten fragment rozmowy pokazuje próbę odzyskania kontroli nad własną narracją. Walczak nie neguje tego, że rozstanie było trudnym doświadczeniem, ale jednocześnie nie zgadza się na jego interpretowanie w kategoriach przegranej czy życiowego kryzysu, który definiuje jej tożsamość. Zamiast tego podkreśla sprawczość i odpowiedzialność obu stron.

W tym samym duchu mówi również o swoim obecnym podejściu do relacji i życia prywatnego. Zaznacza wyraźnie, że nie znajduje się w momencie, w którym myśli o nowym związku. Jak podkreśla: 

Myślę, że zdecydowanie nie chciałabym w tym momencie być w związku — takim najbardziej klasycznym — że po prostu jestem dla drugiej osoby cały czas. Myślę, że nie jestem w tym momencie gotowa na związek. Póki co najbardziej celebruję związek z samą sobą.

Ta wypowiedź domyka jej sposób opowiadania o obecnym etapie życia – bez presji wejścia w nową relację, bez odniesień do przeszłości w kategoriach straty, ale z naciskiem na indywidualność i autonomię.