Wszystkie córki Martyny Wojciechowskiej. O Marysi i Kabuli wiedzą wszyscy. Jest jeszcze i ona

Martyna Wojciechowska i jej adopcyjna córka Kabula

Historia Martyny Wojciechowskiej i Kabuli rozpoczęła się w 2014 roku podczas realizacji materiału o prześladowaniach osób z albinizmem w Tanzanii. To właśnie wtedy dziennikarka poznała 14-letnią Kabulę, która po brutalnym ataku, w wyniku którego straciła rękę, mieszkała w zamkniętym ośrodku zapewniającym bezpieczeństwo dzieciom z albinizmem. Dziewczynka była jedną z wielu osób zmuszonych do życia z dala od rodzin z powodu realnego zagrożenia ze strony przestępców polujących na osoby z tą chorobą.

To spotkanie nie zakończyło się wraz z wyjazdem ekipy telewizyjnej. Martyna Wojciechowska postanowiła zaangażować się w pomoc Kabuli także po zakończeniu zdjęć. W 2017 roku została jej adopcyjną mamą, a równocześnie rozpoczęła zbiórkę środków na edukację dziewczynki. Rok później usłyszała od Kabuli słowa, które wpłynęły na kolejną decyzję. 

Dziewczynka powiedziała, że chciałaby mieć siostrę i marzy o tym, aby jeszcze jedna osoba otrzymała taką samą szansę na bezpieczne życie oraz naukę. To właśnie ta prośba stała się początkiem kolejnego etapu historii, która już wkrótce miała objąć następną podopieczną.

To ją zaadpotowała Wojciechowska

O adopcji Tatu Martyna Wojciechowska poinformowała w 2019 roku za pośrednictwem Instagrama. Jak podkreślała, decyzja była bezpośrednio związana z prośbą Kabuli, która od dawna zabiegała o to, aby druga dziewczynka również mogła otrzymać możliwość nauki i bezpiecznego życia. Dziś Kabula i Tatu są nie tylko adopcyjnymi córkami podróżniczki, ale także najlepszymi przyjaciółkami.

I tak oto w naszym życiu pojawiała się Tatu, która stała się dla Kabuli adoptowaną siostrą, najlepszą przyjaciółką i moją kolejną podopieczną i córką. Kabula i Tatu mieszkają dziś w prywatnej szkole z internatem w Mwanzie i pilnie się uczą, żeby któregoś dnia zmieniać życie innych osób chorych na albinizm w Tanzanii. - pisała wówczas podróżniczka pod wspólnym zdjęciem córek.

Historia Tatu została opisana również przez fundację Unaweza. Rodzice dziewczynki, obawiając się nasilających się ataków na osoby z albinizmem w Tanzanii, zdecydowali o umieszczeniu córki w ośrodku w Buhangija. Miało to zapewnić jej ochronę przed zagrożeniem. W 2017 roku Tatu otrzymała możliwość nauki w prywatnej szkole w Mwanzie dzięki zaproszeniu Stowarzyszenia Misji Afrykańskich. 

Do tej samej placówki uczęszczała już Kabula. Od tamtego czasu obie dziewczynki rozwijały się razem, a ich relacja z biegiem lat stała się bardzo bliska. Martyna Wojciechowska wielokrotnie podkreślała, że zależało jej przede wszystkim na zapewnieniu im dostępu do edukacji i możliwości budowania samodzielnej przyszłości.

Co nowego u Kabuli?

Najnowsze informacje dotyczą właśnie Kabuli, która konsekwentnie realizuje swoje plany edukacyjne. W 2025 roku ukończyła studia prawnicze na Uniwersytecie w Aruszy, a już w kolejnym roku rozpoczęła naukę w szkole prawniczej w Dar es Salaam. Od początku podkreśla, że chce wykorzystywać zdobytą wiedzę do wspierania osób z albinizmem oraz działać na rzecz przestrzegania prawa w Tanzanii.

Dla Kabuli decyzja o studiach prawniczych to był nie tylko wybór zawodu. To narzędzie do zmiany świata, w którym osoby z albinizmem wciąż muszą walczyć o podstawowe prawa. To głos dla tych, którzy go nie mają. To sprzeciw wobec niesprawiedliwości, która zbyt często bywa normą. - pisała na Instagramie Martyna Wojciechowska o sukcesie córki

Kabula pozostaje również aktywna w mediach społecznościowych, gdzie regularnie opowiada o życiu osób z albinizmem i dzieli się kolejnymi etapami swojej edukacji. To właśnie tam informowała między innymi o ukończeniu studiów oraz rozpoczęciu dalszej nauki. 

Dziś jej historia jest znana nie tylko jako opowieść o adopcji, ale również o konsekwentnym zdobywaniu wykształcenia. Martyna Wojciechowska od lat wspiera Kabulę i Tatu w edukacji, a obie dziewczyny kontynuują naukę, rozwijając się w kierunkach, które wybrały dla swojej przyszłości.