Żona ciężko chorego Adriana Szymaniaka z "ŚOPW" przerwała milczenie. Nagranie chwyta za serce
Anita Szydłowska-Szymaniak opublikowała na Instagramie rolkę, w której zestawiła nagrania sprzed i po diagnozie glejaka u jej męża. Adrian Szymaniak trafił do szpitala w 2025 roku po wystąpieniu objawów neurologicznych, a badania wykazały agresywny nowotwór mózgu. Materiał pokazuje, jak zmieniło się ich życie w ciągu około dziesięciu miesięcy od diagnozy.
Anita i Adrian Szymaniak pokazali życie przed i po diagnozie
Opublikowana przez Anitę Szydłowską-Szymaniak rolka na Instagramie pokazuje dwa zestawione ze sobą okresy życia rodziny. Pierwszy obejmuje codzienne sytuacje sprzed diagnozy glejaka u jej męża. Widać w nim zwykłe momenty rodzinne, bez wyraźnych oznak nadchodzących zmian. Druga część nagrania przedstawia czas po diagnozie – kolejne miesiące funkcjonowania w nowej rzeczywistości.
W opisie materiału pojawia się zdanie:
Glejak. Jedno słowo, które dzieli życie na ‘przed’ i ‘po’
Ten fragment wskazuje, jak para postrzega moment diagnozy – jako wyraźną granicę między dwoma etapami życia.
Wcześniej Adrian Szymaniak był znany z udziału w programie „Ślub od pierwszego wejrzenia”, gdzie poznał swoją przyszłą żonę. Program opiera się na doborze par przez specjalistów i zawarciu małżeństwa bez wcześniejszej znajomości.
Obecnie para dzieli życie i opiekę nad dwójką dzieci. W materiale widać zmianę codziennych obowiązków. W opisie Anity pojawia się również informacja o upływie czasu i rutynie dnia codziennego: kolejne pory roku, święta, urodziny i zwykłe dni, które mijają niezależnie od sytuacji zdrowotnej.

Diagnoza glejaka u Adriana Szymaniaka
Diagnoza u Adriana Szymaniaka pojawiła się po serii badań wykonanych w 2025 roku, gdy wystąpiły objawy neurologiczne wymagające hospitalizacji. W szpitalu potwierdzono glejaka, co stało się momentem przełomowym dla całej rodziny.
Od tego czasu codzienne życie zostało podporządkowane leczeniu i opiece medycznej. W rolce opublikowanej przez Anitę Szydłowską-Szymaniak widoczne są fragmenty tej codzienności, pokazane w formie krótkich ujęć. Nie ma tu rozbudowanych opisów, ale układ materiału sugeruje upływ czasu i kolejne etapy funkcjonowania po diagnozie.
W opisie rolki pojawia się pełny komentarz Anity, który stanowi ważny element całej publikacji:
Na taką diagnozę nie da się przygotować.
A jednak życie nie zatrzymuje się. Mijają kolejne pory roku, dzieci rosną, przychodzą następne święta, urodziny i zwykłe dni.
Teraz bardziej niż kiedykolwiek doceniamy czas. Każdy wspólny moment. Każdy uśmiech. Każdy dzień.
Bo choć już nigdy nie będzie tak jak dawniej, wciąż jesteśmy tutaj.
Ten fragment porządkuje sposób, w jaki para opisuje swoją obecną sytuację. Zwraca uwagę na codzienność, która toczy się mimo choroby i zmian w życiu rodziny.
Anita Szydłowska-Szymaniak opisuje życie rodziny
Publikacja rolki przez Anitę Szydłowską-Szymaniak spotkała się z dużym zainteresowaniem obserwatorów. W komentarzach pojawiły się słowa wsparcia oraz odniesienia do własnych doświadczeń związanych z chorobą w rodzinie:
- Każdy z nas tutaj zapewne przekazuje serce, wsparcie i otula was jak najmocniej. Trwajcie w waszej wielkiej miłości
- Walczcie, nie dawajcie się! Medycyna czyni cuda pamiętajcie
- Wierzę, że będzie i 100 miesięcy po diagnozie i więcej, jesteście cudowną rodzinką
- Dużo sił Kochani dla Was!
- Kibicowałam Wam oglądając ślub…. A teraz w życiu trzymam kciuki, że będzie dobrze
- My też się z tym mierzymy, ale tak jak Wy, nie poddajemy się i nigdy się nie poddamy!
- Każdy kolejny miesiąc po diagnozie sprawia, że znów się uśmiechacie i to jest piękne!
- Piękne jest to, że mimo wszystko jesteście razem, a Pani tak cudownie wspiera męża 'w zdrowiu i w chorobie…'
- Odnaleźliście się w tak ogromnym świecie i mocno wierzę, że ten świat jeszcze dłuuuuugo was nie rozdzieli. Dużo dużo sił
W przypadku rodziny Szymaniaków choroba oznaczała przeorganizowanie codzienności i skupienie na leczeniu oraz funkcjonowaniu w nowych warunkach. Program „Ślub od pierwszego wejrzenia” był początkiem ich publicznej historii. Obecnie ich doświadczenia są obserwowane już w innym kontekście – jako relacja osób mierzących się z chorobą w życiu codziennym.
